اين روزها بحثهای داغ قانون احوال شخصيه شيعيان است که آوازه اش همه جا را گرفته است.  ممکن است کسي بگويد که اين چه قانوني است که اين همه شور و آشوب بر پا کرده است، آيا در افغانستان بلازده ديگر مسايل کم است که فقط اين موضوع اين همه داغ شده است؟ آيا قانونهای که نوشته شده عملي شده اند؟ کجای قانون اساسي رعايت مي شود که روی اين قانون حرف زده شود. در افغانستان حاکميت قانون وجود ندارد؛ کشور بي قانون است که بر آن پشم سالاران و جنگساران و غوغاسالاران و چپاولگران و آدمکشان و ...، با قهر و خشونت حکومت مي رانند.

ميلياردها دالر به آن کشور رفته، اما هنوز  اکثريت مردم آن در زير خط فقر بسر مي برند. يکي صاحب بانک و ديگری صاحب شرکت هوايي و تلويزيون خصوصي و ...، شده ، اما اکثريت خاموش آن  نان شب خود را ندارند، اين کجايش عدالت است؟ اين کجايش انسانيت است؟ کجايش اسلاميت و آدميت است؟


خاندان رئيس جمهورش که بايد مجری قانون باشد، متهم به قاچاق مواد مخدر است؟ هر يک از قوماندانها و وزيران و همان آدم کشان ديروز و امروز بر موترهای ضد گلوله سوار اند و چشم و دل مردم گلوله باران شده و داغ ديده را  مي رنجانند.


حرفم اين نيست که اين قانون احوال چطورک خوب و يا بد است. مسلما" تمام بخشهای اين قانون بد نيست و بعضي ماده های آن قابل اصلاح است که در مخالفت با قانون اساسي کشور است و صد البته که  هيچ قانوني جديدی حتي  قانون شرعي نبايد در مخالفت با قانون اساسي کشور باشد. به اين خاطر نام آن را قانون اساسي گفته اند.

حرفم اين است که حقوق زنان در جای جای اين کشور ستم خيز و مظلوم آزار نقض مي شود. هر مرد حتي نزديکان و عزيزان خانواده مانند شوهر بر خانمش و برادر بر خواهرش ظلم مي کند. زن در افغانستان از ابتدايي ترين حقوق انساني اش محروم است و تا وقتي که فرهنگ جامعه و سواد، اخلاق و انديشه مردم تغيير نکند، هزار قانوني که تصويب شود باز حقوق اين قشر مظلوم نقض مي شود.

بايد سواد و فرهنگ مردم را بالا برد تا انسانيت و همزيستي انساني در وحود انسان افغاني نهادينه شود و احتياج به قانون نباشد.

راستي چرا انسان نياز به قانون دارد؟

چرا نياز به پوليس است؟

چرا نياز به اسلحه و ...، است؟

اين ها نشان مي دهد که ما انسانها از تمدن واقعي بشری بسيار فاصله داريم. انسان مدني و با فرهنگ وجدانش همه چيز است و نياز به ترس از آخرت و پل عبور خطرناک و ...، نيست. نيازی به  تنفگ و پليس و قانون نيست!

راستي ديده ايد که در جوامع ما به حيوانات چقدر ظلم مي شود؟ يک خر بي چاره را هفت برابر خودش بار مي کنند و خود صاحبش نيز بر بالای آن بار  سوار مي شود و با  پاهايش دهها کيلومتر را پيوسته به گرده های خر بي چاره مي کوبد که راه برود و با چوبش بر مقعد آن حيوان صدها بار فرو مي کند تا تند تر راه برود! چه مي شود که حتي يکبار هم که شده خود آن آدم مسلمان بي وجدان را بجای خر قرار داد و 50 متر کاری را که با خر کرده بر او انجام داد؟ آيا اگر چنين شود بي عدالتي است؟  آيا خدای متعال خدای فقط انسانهاست يا اينکه خدای تمام موجودات منجلمه آن خر مظلوم نيز است؟ چرا قانوني برای حقوق خران و ديگر حيوانات از طرف خدای متعال و پيامبران و مراجع ديني نوشته نشده است؟

حتما" مي گوييد که اين دنيا پر از بي عدالتي است!

راست مي گوييد. اين دنيای آدمها از مدني اش گرفته تا افغاني، همه اش بنحوی غير عادلانه است!

به اميد آنروز که انسانها احساس بشری اش و فهمش در حدی برسد که ديگر نياز به هيچ قانوني نباشد!